“Amatör Görünümüyle Saklı Bir Hazine…”
Oda Yapım yapımcılığında çekilen Katiliyle Kahvaltı filminin yönetmen ve senarist koltuklarında Adem Kaya oturuyor. Görüntü yönetmenliğini Emre Uğandaş ile Can Demirtepe’nin üstlendiği filmin oyuncu kadrosunda ise Çağdaş Tekin, Musa Kazım Öney, Çayan Karataş, Hicran Yavuz, Levent İnal, Şenol Kaderoğlu, Didar Gültekin gibi isimler bulunuyor.
Filmin konusunu yedi kişinin olduğu bir otelde işlenen bir cinayetin aydınlatılma çabası oluşturuyor. Gazeteci Kahraman, lanetli tablo alınan bir otele haber yapmak için gitmiştir. Sabah otel sahibi ile görüşeceği sırada ise adamın öldürülmüş olduğu görülür. Kar nedeniyle kapalı olan yollar nedeniyle polislerin otele gelmesi beklenirken, gazeteci bir yandan şüpheliler arasındaki katili bulmaya çalışacaktır.
Tiyatral bir mizansenle çekilen filmde saatlerin ters işliyor olması dikkatli izleyicilerin hiçbirinin gözünden kaçmayacaktır. Yine lanetli olarak anılan tablonun yanı sıra demirden yapılmış heykeller de sanatçılar tarafından yapılmış özel sanat eserleri olarak izleyicilerle buluşma şansı buluyor. Cinayete kurban giden otel sahibinin ortağı olan Nesrin Hanım, eski bir oyuncu olarak betimlenirken Türk korku sinemasının 1949 yapımı kayıp filmi olan Çığlık’ın afişinin içerisine yerleştirilmesi gibi detaylar da aslında sahne ve dekor konusunda ne kadar çaba harcandığını net bir şekilde yansıtıyor.
Film, “Sansür, toplumların kültürel ve sosyal değerlerini koruyan bir kalkandır” sözünün “Sansür, toplumların kültürel ve sosyal çarpıklıklarını gizleyen bir kalkandır” şekline dönüşmesiyle başlıyor. Haliyle aslında yalnızca bir gerilim filmiyle karşılaşmayacağımızın ayak sesleri daha filmin açılışıyla izleyiciye veriliyor. Polisiye ve gerilim ağırlıklı olarak ilerlerken aralara serpiştirilen sansüre dair alt metinlerin kullanımı, filmin daha da değerli olmasına katkıda bulunuyor. Polisiyenin kurallarına dair verdiği bilgiler de bir o kadar değerli. Dolayısıyla senaryonun her repliğinin çalışmalar sonucu yazılmış olduğunu rahatlıkla izleyicilere yansıtmayı başarıyor.
Ancak dekora bu denli özen gösterilmesine rağmen oyunculukların çok tiyatral ve inandırıcılıktan uzak oluşu bir yandan filmin bütün bu çabalarının yerle bir olmasına neden oluyor. Buna rağmen bazı sahnelerin, çok daha bütçeli işlere nazaran akılda kalacağını da rahatlıkla söylemek mümkün. Daha bütçeli ve daha iyi oyuncularla çekilen bir versiyonunun festivalleri kırıp geçireceğini ön görmek çok da zor değil.
Sonuç olarak Katiliyle Kahvaltı; iyi bir afişle kendini pazarlamayı başaramayan, hikâyesi ve sanat yönetimi göz önünde tutulduğunda ünlü ve iyi oyuncularla çekilseydi çok beğeni toplama olasılığı bulunan ancak az sayıda sinemada bahsi geçen afişiyle çok da izleyiciyi çekemeyecek gizli bir hazine. Özellikle polisiye severlerin az sayıdaki salonlardan birini bulup izlemesi tavsiye edilir!
