“Seyretmeyenlere Hased Etmemek Çok Zor…”
Makinist Film yapımcılığında çekilen Hased: Cin Çarpması’nın yönetmen ve senarist koltuklarında Metin Gürbüz oturuyor. Görüntü yönetmenliğini Hakan Yücel’in üstlendiği yapımın oyuncu kadrosunda ise Lilith Cinleri (2023) ile Kâfirûn (2025)’dan anımsayacağımız Pınar Demiral; Şeytan1 (2023)’de oynayan Tayfun Işık ve Cinn-i Zifir (2024)’den hatırlanabilecek Özkan Güneş’e Fatmanur Polat, İbrahim Savcı, Kadir Aydemir gibi isimler eşlik ediyor.
Yapımın konusunu sevgilisinin kendisini en yakın arkadaşıyla aldattığını öğrenen Melike’nin, intikam almak amacıyla yaptırdığı büyünün hem ihanet edenleri hem de kendisini içine çektiği karanlık bir kâbusa dönüşmesi oluşturuyor. Sevgilisi tarafından en yakın arkadaşıyla aldatıldığını öğrenen Melike, yaşadığı ihanetin ardından büyük bir öfke ve yıkımın içine sürüklenir. Acısını dindirmek ve intikam almak isteyen genç kadın, çareyi kadim bir büyüye başvurmakta bulur. Başlangıçta yalnızca kendisine ihanet edenleri cezalandırmayı amaçlayan bu karar, kısa sürede kontrolden çıkar. Yapılan büyü, karanlık ve geri dönüşü olmayan olayları tetikleyerek hem hedef aldığı insanları hem de Melike’yi korkunç bir kâbusun içine çekecektir.
Bir apartman dairesine sıkıştırılarak çekilen ve haliyle de izleyicilere apartman dairesinin planını kafalarına kazıtacak şekilde klostrofobik bir deneyim sunan bu yapım aynı zamanda kötü kadrajlarıyla da kendisini seyredenlere hayli zor zamanlar geçirtmeyi başarıyor. İki yakın kız arkadaşı canlandıran Pınar Demiral ile Fatmanur Polat’ın doğaçlama çalışmalarının yapaylığı, mimik ve jestlerini fazlasıyla itici şekilde kullanmaları ile kötü oyunculuklar henüz ilk sahneden itibaren izleyicilerin önüne serilmeye başlanıyor. Zenginlik arayışı ile sevmediği, kendinden yaşlı bir adamla beraber olan, en yakın arkadaşının evine geldikten birkaç dakika (bu süre zarfındaki anlamsız ve ilerleyemeyen diyaloglardan ve kötü mimiklerden) sonra sevgilisini eve davet eden Melike karakterinin bu hareketiyle birlikte tüm izleyicilerin tahmin edebilecekleri bakışmalar yaşanmaya başlanıyor. Bu sahne ile birlikte izleyiciler olarak aslında 20 dakika içerisinde finale ulaşması gereken evreye giriyoruz ancak yapım uzadıkça uzuyor. Karakter sürekli kâbus görüyor ve “Çok şükür kâbusmuş” diyerek tekrar kâbus görüyor ve bu da izleyiciler açısından bitemeyen bir kâbusa dönüşmeye başlıyor. Korku sahnelerinde ise Sam Raimi’nin B-Movie klasmanında bulunan 1981 yapımı The Evil Dead (1981) filmindeki makyajlardan hallice kötü makyajlarla 2026 yılında burun buruna geliyoruz.
Yapımın finalinde bilmeyenler için hased kelimesinin anlamı veriliyor ancak sanırım izleyicilerden ziyade bunu senaryoyu yazan kişinin okuması gerekiyor; yakın arkadaşı kendi sevgilisi ile yasak ilişki yaşayan biri, hased değil öfke ve intikam duygusu duyacaktır.
Sonuç olarak Hased: Cin Çarpması; gösterime girmemesi gereken yapımlardan biri olmaktan öteye geçemiyor.
