“Ağır Aksak Bir Dehşet…”
Indie Entertainment, Industrial City Films ile Factory Underground ortak yapımcılığında çekilen Consumed, Türkiye’de gösterime girdiği adıyla Dehşet Kapanı filminin yönetmen koltuğunda The Hamiltons (2006), Lurking in Suburbia (2006), The Violent Kind (2010), The Thompsons (2012), Holy Ghost People (2013), Raised by Wolves (2014), The Night Watchmen (2017) gibi filmlerin de yönetmenlğini yapmış olan, The Butchers Brothers lakabıyla da bilinen Mitchell Altieri oturuyor. Senaryosunu David Calbert’in kaleme aldığı, görüntü yönetmenliğini M.I. Littin-Menz’in üstlendiği, müzikleri Kevin Kerrigan tarafından yapılan filmin oyuncu kadrosunda ise Courtney Halverson, Mark Famiglietti, Devon Sawa, Amber Mari ve Golden Flores bulunuyor.
Filmin konusunu evli bir çiftin kamp yapmak üzere ormana gittiklerinde başlarına gelen olaylar oluşturuyor. Evli bir çift olan Jay ve Beth, Beth’in kanserden iyileşmesinden bir yıl sonra kutlama amaçlı bir kamp gezisine çıkarlar. Ancak onların güzel geçmesini planladıkları gezi, kendilerini vahşi bir adam ile deri çalan bir canavar arasında sıkışıp kalmış halde bulmalarıyla kabusa döner.
B filmleri genellikle fanlarının hoşlandığı kalıplarla ilerleyerek güvenli bölgede kalmaya gayret gösteriyorlar. Güvenli bölgeden azıcık dışarı çıkarak bu kalıplara yenilikler ekleyerek başka bir film yapmaya kalktıklarında ise bu kez kendilerini fanların hoşlandığı kalıplardan çıkmış olarak buluyorlar. Keza Consumed (2024) de birtakım yenilikler eklenmeye çalışırken hayranların isteklerini vermekten oldukça uzaklaşmış bir film kimliğine sahip olmuş.
Sinematografisi ve ses efektleri başarılı olan filmin, alışıldık olay örgüsünü yeni katmanlar ekleyerek farklılaştırmaya çalışsa da çok da başarılı olduğunu söylemek oldukça zor. Kullanılan yaratığın efsanelerde geçen Wendigo’yu oldukça andırması da yenilik katma çabalarının tökezlemesine neden oluyor. Deri yüzen canavarın yüzmüş olduğu insan derileri ve kenara atılmış insan uzuvlarına dair sanat yönetimi başarılı olsa da öykünün ve oyuncuların performanslarının başarısızlığı sanat yönetimindeki çabaları da boşa çıkarıyor.
Film özellikle hikaye örgüsünde ciddi şekilde aksıyor. İzleyicilere bazı ilginç sahneler sunsa da olay örgüsü kopuk ve gelişmemiş hissi uyandırıyor. Oyuncuların performanslarının da orta halli kaldığı filmde, izleyiciler açısından karakterlerin herhangi biriyle özdeşleşim kurma şansı bulunmuyor. Bu bağlamda izleyicilerin kendilerini, karakterlerin eylemlerinin ardındaki motivasyonlarla ilgili olarak kafaları karışmış hâlde bulmaları da oldukça muhtemel.
Sonuç olarak Consumed; sanat yönetimi ve sinematografisi başarılı olsa da oyuncuların performansları ve aksayan öyküsüyle bu artıları da kaybeden başarısız bir yapım olmaktan kurtulamıyor.
