“Bir Retro Eğlencesi…”
Cinematic Productions, Bard Tales Productions ile Epic Pictures ortak yapımcılığında çekilen Last Night at Terrace Lane, Türkiye’de gösterime girdiği adıyla Ölüm Oyunu filminin yönetmen koltuğunda Jamie Nash oturuyor. Jenna St. John’un öyküsünden Adam Cesare tarafından senaryolaştırılan filmin oyuncu kadrosunda Francesca Capaldi, Ken Arnold, Mia Rae Roberts, Christopher Walker, Christopher Inlow, Jessenia Rebecca Beaumont, Carlo Glorioso gibi isimler bulunuyor.
Filmin konusunu ertesi gün yıkıma girecek bir binanın tarikat üyeleri tarafından işgal edilmesi oluşturuyor. Kana susamış bir tarikat, son gecesinde bir bowling salonunu işgal edince, bir randevuya çıkan lise öğrencisi Kennedy, bakım görevlisiyle güçlerini birleştirmek zorunda kalır. Şimdi, bu işlevsiz ikili, çılgın katillerden kurtulmak ve randevusunu kurban töreninden uzaklaştırmanın bir yolunu bulmak için birlikte çalışmak zorunda kalacaklardır.
Çekimleri orta halli olan filmin çoğu sahnesinde kullanılan pratik efektler oldukça gerçekçi ve başarılı bir biçimde izleyicilere yansıyor. Gerilla mantığıyla çekilmiş olan sahnelerin kamera hareketleri buluntu film havası taşısa da esasen bu amaçla çekilmemesi izleyicilerin gözlerinin biraz yorulmasına neden oluyor. Tarikat başkanının üyeleri için çektiği kamera görüntüleri ise 80’ler video kaset havasını yansıtıyor. Bowlingin de 80’ler ve 90’ların moda akımlarından biri olduğu düşünüldüğünde filmin tamamının retro havası estirmesi de şaşırtıcı olmuyor.
Özellikle korku ve gerilim filmlerinde kullanılan klişelerle dalga geçmeyi ihmal etmeyen yönüyle komediyi de içerisinde barındıran filmde yer alan Kennedy karakterine hayat veren Francesca Capaldi ile bakım görevlisi Bruce’u canlandıran Ken Arnold’un performansları oldukça başarılı ve gerçekçi. Tarikatlar ile dalga geçerken “Satanistler! Tansiyonuma iyi gelmiyor”, “Onlar satanist değil. Kendine saygısı olan bir satanist bebek mavisi giymez” benzeri unutulmaz diyalogların da akıllara kazınmasına olanak sağlıyorlar. Filmde ayrıca baba-kız ilişkisi, arkadaşlık ve canını kurtarma çabasıyla yapılabileceklere dair birçok çatışma da senaryoya doğal bir şekilde yerleştirilmiş.
Mekânın ertesi gün kapanacağına dair asılmış duyurular gibi detaylara özen gösterilmesi de düşük bütçeli olmasına karşın çaba sarf edilerek yapılmış bir film olduğunu izleyicilere fazlasıyla hissettiriyor. Üstelik filmin orijinal adının da bu duyurulardan hareketle belirlenmiş olması, dikkatli gözlerden de kaçmayacaktır.
Filmin handikabı, başlangıçtan finale dek hesaplamalar yapan tarikatın amacına dair bir bilginin sunulmaması. Kehanet yöntemlerinin nasıl geliştiğini, tam olarak neyi amaçladıklarını vs. bilmek izleyiciler açısından çok daha tatmin edici bir etki yaratabilirdi.
Sonuç olarak Last Nigt at Terrace Lanes; büyük vaatlerde bulunmayan, iki oyuncunun performansıyla ve pratik efekt kullanımlarıyla öne çıkan, iyi vakit geçirmek için izlenebilecek komediyle harmanlanmış bir gerilim filmi.
