“Bir Bilete İki Film…”
Mil Yapım yapımcılığında Zonguldak’ın Gökçebey ilçesinde çekilen Cin Hikayeleri: Zulman filminin yönetmen koltuğunda Ehrimen: Kanlı Yol (2021), Kara Neme: Gelin Deresi (2022), Hafir: Karanlık Mezar (2022), Cin Hikayeleri: Kayıp Bebek (2023), Melanet (2023), Kara Neme 2 (2025) ve Mihrez 4 (2025) filmlerinin de yönetmenliğini yapmış olan Kemal Danacı oturuyor. Senaryosunu yönetmen Danacı ile Hüseyin Çağlar Höbek’in birlikte kaleme aldıkları, görüntü yönetmenliğini Ali Aslan üstlendiği filmin oyuncu kadrosunda ise Erol Sertel, Ayşegül Kaygusuz, Arif Durak, Hasan Özperçin, Mert Şenol, Murat Yılmaz, Hayrullah Göktaş, Fetma Seyda Danacı, Vahdet Demiryürek, Mevsim Nil Demiryürek, Beren Çapçı gibi isimler bulunuyor.
Filmin konusunu Zonguldak’ta maden işçisi olan Süleyman’ın, çalıştığı yerde zincirlerinden kurtardığı çocuğun aslında esir bir cin çıkması üzerine Cuhenna kabilesinin hedefi haline gelmesini ve bir Hüddam’dan yardım bulmak için çıktığı yolculuğu oluşturuyor. Zonguldak’ta bir madende çalışan Süleyman, bir gece madenin dolaphanesinde zincirlenmiş halde bulduğu küçük bir çocuğu kurtarır. Ancak çocuk ortadan kaybolur. O andan itibaren Süleyman’ın hayatı kabusa döner. Gördüğü varlıklar, duyduğu sesler ve ailesinin değişen halleri onu deliliğin eşiğine getirir. Kurtardığı çocuğun aslında Zulman adında esir bir cin olduğunu öğrenir. Zulman’ı esir olarak tutan Cuhenna kabilesinin cinleri artık Süleyman’a musallat olmuştur. Zulman Süleyman’ı korumaya çalışır fakat tek başına buna gücü yetmez. Gerçekle hayalin birbirine karıştığı bu karanlık mücadelede Zulman tanıdığı bir Hüddam’dan yardım almak için Süleyman’la birlikte zorlu bir yola girer. Bu yolculuk çok da kolay olmayacaktır.
Çekimleri ve renk düzenlemesi başarılı olan filmde çoğu düşük bütçeli yapımda karşımıza çıkanlara nazaran gerçekçi oyunculuk performanslarının ve diyalogların kullanılmış olduğunu söylemek mümkün. Film iki bölümden oluşmakla birlikte iki hikâye birbiriyle bağlantılı olarak izleyicilere sunuluyor. Türk korku sinemasında daha önce İman Tahsin’in yönettiği İzliyorlar (2024) filmi benzer yapıda olup ölüm temasını içeren üç kısa filmi seyircilerle buluşturmuştu. Cin Hikayeleri: Zulman iki kısa filmin tam olarak birbiriyle bağlantılı olması sayesinde bu alandaki öncülünden ayrışıyor. Bu bağlantıda ufak tefek pürüzler, kopukluklar olsa da yerli korku türündeki özellikle düşük bütçeli çoğu filmden daha başarılı olduğu da bir gerçek. Yapımın ilk kısmı kurmaca bir film üzerinden ilerleyip biterken, ikinci filmle birlikte yönetmen Danacı’nın filmografisinde büyük bir yer tutan found footage türüne geçiş yapılıyor. Yapımın bu ikinci kısmındaki temel sorun, biraz önce de değinmiş olduğum yönetmene ait filmografide bulunan, kendisinin çekmiş olduğu buluntu filmlerdeki sahnelere çok benzer sahnelerle karşılaşılması. Bu durum da maalesef izleyicide “Ben sanki bunu daha önce izlemiştim” hissi uyandırıyor.
Bir diğer olumsuz nokta ise, bu hafta vizyona giren Goody Goody (2026) filminin afişiyle biraz ‘fazla’ pişti olunması. İki filmin salon sayılarının da birbirine yakın olması da bu benzerliği daha da pekiştiriyor.
Bu handikaplarına rağmen film temposu ve olması gerektiği uzunlukta hikâyeleri yansıtmaya çalıştığı için kıvamında bir tarifle yürümeyi başarıyor. Dolayısıyla, Cin Hikayeleri: Zulman‘ın içindeki iki film birbirinden bağımsız düşünüldüğünde izleyicilere iki başarılı kısa film sunulduğunu söyleyebiliyoruz.
Sonuç olarak Cin Hikayeleri: Zulman; salona gelen izleyicilerine eli yüzü düzgün, bir bilet fiyatına iki kısa film sunan, ortalama bir yerli korku olmayı da başarıyor.
