“Söyle İsrafil Bu Kez Kimi Diriltelim…”
Mert Yapım Medya tarafından çekilen önce Ekrem Düzgünoğlu’nun yönetmenliğinde çekildiği açıklanan ancak sonrasında yönetmeni değişen Zina adlı yapımın yönetmen koltuğunda Anastasiya Budakva oturuyor. Senaryosunu aynı yapım şirketine ait Lilith Cinleri (2023) ve Şeytanın Elçileri (2023)’nin de senaristliğini yapmış olan Aşkın Kartal’ın kaleme aldığı yapımın görüntü yönetmenliğini de bahsi geçen yapımlarda olduğu gibi Nart Gençalp üstlenmiş. Müzikleri BPM Müzik imzası taşıyan yapımın oyuncu kadrosunda ise Sema Bolat, Yağmur Tazegül, Tuğba Aydın, Derya Çalışır, Kadir Aydın, Ozan Servet Çetinkaya, Safa Dönmez, Ayşegül Kaygusuz, Pınar Tok gibi isimler bulunuyor.
Yapımın konusunu zengin insanlarla para karşılığı ilişkiye giren üç genç kadının başından geçen olaylar oluşturuyor. Melis, Banu ve Jale zengin insanlarla ile para karşılığında ilişki kurmaya başlarlar. Kısa bir zaman sonra zengin bir iş insanı olan Ali ile randevulaşıp evine giderler. Evde takıldıkları sırada Ali’nin eşi Nazlı eve gelir ve bu olayları görür. Yaşanılan olaylar sonucunda evi terk eden Nazlı tanıdığı bir büyücüye gider ve büyü yaptırır. Artık onlar için farklı planlar vardır.
Öncelikle yapımın oyuncularının performanslarının yapaylığının yanı sıra, anlamsızca kadın bedeni teşhiri üzerinden ilerlediğini belirtmekte fayda var. Mantık hatalarının da bunlara eklenmesiyle birlikte beyazperdedeki görüntüler silsilesi, ne izlediğinizi anlayamadığınız bir sahneler dizisine dönüşmeye başlıyor. Jenerikte Anastasia Düz olarak geçen yönetmenin yapımın tüm afişlerinde Anastasiya Budakva olarak yazılmış olmasının yanı sıra filmin bitiş jeneriğindeki teşekkür bölümünde de Anastasiya Budakva sanki başka bir kişiymişçesine kendisine teşekkür edilmiş olması da cabası. Muhtemel suretle önceki yapımların teşekkür bölümünü kopyalayıp yapıştırırken, Anastasiya Budakva’yı da o listede unutmuşlar… Fakat unutmadıkları bir şey var: Yapım şirketinin vizyona giren bir önceki yapımı Şeytanın Elçileri (2023)’nin hem jeneriğinde hem de afişinde adı yazdığı hâlde herhangi bir sahnede görülmeyen Ayşegül Kaygusuz, bu kez daha ilk sahnelerde bütün çıplaklığıyla yer alıyor.
Üstelik aynı yapım şirketinin bu yıl vizyona giren ilk yapımı Lilith Cinleri (2023) fragmanında geçen (ve benim de eleştirime görsel olarak eklediğim) kırmızı göz efektli sahne yapımda yer almazken; bu kez de basına verilen fotoğraflarda yer alan (ve benim de gene görsel olarak eklediğim) yanık yüzlü makyaj ve beyaz göz efekti de herhangi bir sahnede bulunmuyor…
Bu kadar sorunun yanı sıra, daha köklü bir problem ise Zina (2023)’nın yapım şirketinin bir önceki yapımı olan Lilith Cinleri (2023) ile neredeyse aynı hikâyeye sahip olması ve yine bir kurban ile beden üzerinden ilerlemesi… Tabii bu iki yapımın da büyük bölümünün aynı evlerde çekilmiş olması dikkatli gözlerden kaçabilecek şeyler değil maalesef.
Yapımın Kültür Bakanlığı’na verilen tretmanı ile gösterime giren şey arasında genç kadınların korkularının ya da geçmiş yaşamlarına dair bilgilerin verilmemesi gibi oldukça ciddi kopukluklar bulunmasının yanı sıra daha büyü yapılmadan ve komut verilmeden cinlerin herkese çoktan musallat olmaları da cabası. Bir dakika önce “Karının Paris’te olduğunu söylemiştin” diyen genç kızların bir sonraki sahnede “Bizden evli olduğunu neden sakladın?” demeleri ise pek de senaryoya bağlı kalınmadığını rahatlıkla gözler önüne seriyor.
Sonuç olarak Zina; kadın bedeni teşhirinden başka bir şey sunmayan, ne oyuncuların performanslarının iyi olduğu ne de bir senaryo ya da mantığın bulunduğu, gösterime girmemesi gereken bir yapım.
